baby logee

Een bijzondere logee (2013)

“Oh, wat is hij klein!” Voor ons ligt een prachtig klein mannetje van drie weken oud. Zo klein is Teun nooit geweest. Ik bekijk het mannetje eens goed, over twee dagen zal hij voor een week bij ons in huis komen, omdat zijn ouders even niet volledig voor hem kunnen zorgen. Wat bijzonder dat ze hem aan mij toevertrouwen! Een spannend vooruitzicht.

Wanneer ik maandag met Teun uit school kom staat de maxicosi met de baby net op de grond in de kamer. Teun knielt bij het mannetje neer en vraagt of hij hem voorzichtig mag aanraken. Vertedert bekijkt hij het mannetje en verbaast zich over de kleine handjes en oortjes. Welkom in ons huis!

Veel aandacht

Het mannetje krijgt een bedje bij ons op de slaapkamer en natuurlijk hebben we de wandelwagen beneden. Wanneer Teun ’s avonds naar bed gaat leg ik ook de baby in zijn bedje, hij kan de slaap niet vatten. Teun vraagt of hij nog even mag kijken. Natuurlijk. Even later hoor ik mijn jongetje, die zelden zingt, een slaapliedje zingen voor de baby. Zo lief!

Boefje babymutsjeWe moeten nu natuurlijk lopend naar school. Wanneer ik de baby zijn mutsje opzet, zeg ik hardop: “Nou ja zeg heeft papa je een mutsje meegegeven met Boefje erop.” Teun komt meteen kijken: “Dat is ook niet leuk, draai het maar gauw om mama.” Na een paar dagen weet hij dat een baby niet alleen maar zoet slaapt, maar ook een flink volume kan opzetten, boefje mag dan voor.

Baby logeeEenmaal buiten trekken we zichtbaar de aandacht: vage blikken, mensen die nog eens omkijken, “Toch niet van jou?”, “Heb ik iets gemist?” en aan het eind van de week heb ik al een eigen kinderopvang. Even snel boodschappen halen is er niet bij en dat geeft ook niet, want voor even is het ons mannetje en daar zijn we best trots op. De hele week staat in het teken van hem. Elke dag komt ook zijn moeder even langs om haar mannetje te vertroetelen en te verzorgen, soms met vader en dochter erbij. Gezellig!

Trotse oom

Voor Teun is het nu wel even anders, hij moet vaker even wachten. Natuurlijk wil hij ook wel een keer de fles geven, niet te lang want het is toch wel een beetje eng en zwaar zo’n baby op de arm. Hij vindt de baby schattig, maar is ook de stoere jongen en ja wat kan die verder doen met een baby? De vrijdagmiddag zet ik in het teken van Teun, we maken een lekkere wandeling met z’n drietjes en stoppen lang bij de speeltuin met kabelbaan. De baby slaapt en Teun heeft het rijk voor zich alleen. Na afloop drinken we thee bij een vriendin en haar dochters. Ook de baby is toe aan een slokje. Op dat moment vraagt Teun: “Mag ik het flesje geven?” Dat doe ik liever niet, maar beloof dat
dat thuis mag. “Mag de baby dan wel even op mijn schoot?” Dat mag, trots kijkt hij rond, zien jullie mij zitten dames, ik ben oom! Ik geniet van mijn stoere jongen, die regelmatig moppert op het luide gehuil, maar ondertussen maar wat trots is op het mannetje.

Weer met z’n drietjes

Na een week halen de ouders hun zoon weer op, eindelijk weer bij mama. Wanneer ik Teun uit school haal zegt hij: “Het was wel leuk met de baby hè mama?” Nou zeker weten, we hebben een hele leuke week gehad vol drukte en gezelligheid. En mijn hormonen…die hebben zich koest gehouden hoor. De door andere moeders voorspelde kriebels zijn er niet, al had Teun een broertje wel leuk gevonden! Maar zo zegt hij, dat had dan gemoeten wanneer ik twee was ofzo. Alhoewel hij ook daar de bezwaren van bedenkt. “Wanneer ik dan in groep drie kwam, mocht hij nog spelen in groep één dat was dan ook niet leuk geweest.” Ik moet lachen om deze bijzondere gedachtengang. Samen zijn we het in ieder geval eens: we hebben het goed met z’n drietjes en het was heel leuk met de baby!

* Eerder gepubliceerd in 2013 op de website van Centrum van Jeugd en Gezin

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailby feather

Een reactie plaatsen

css.php