Is de vijand ook een mens?

Is de vijand ook een mens? (maart 2016)

“Wie ging er dood?”, vraagt mijn man wanneer ik ’s avonds beneden kom. Hij heeft Teun hartstochtelijk horen brullen tijdens het lezen en dan weet hij het wel.

Op de computer worden wrede gevechten gespeeld. Een stok is een speer of zwaard en een pistool is echt leuk om mee rond te zwaaien. Persoonlijk heb ik helemaal niets met dit soort speelgoed, maar het blijkt toch niet mogelijk om een jongen daar geheel van af te houden.

In ons boek De grijze jager probeert Wil zijn vrienden uit hun gevangenschap te bevrijden. Teun gaat helemaal op in de hevige gevechten die gestreden moeten worden. Gedreven en uitgelaten leest hij voor, hij gaat mee in de strijd en het enthousiasme van de overwinningen klinkt door in zijn stem.

Wil strijdt samen met krijger Iloom. Iloom komt in grote problemen en Wil schiet hem te hulp. De vijand wordt overwonnen, maar Iloom heeft te veel bloed verloren en overlijd. Dit is te veel voor mijn jongetje; Iloom had wraak gezworen, die zou oog in oog met de vijand komen, Iloom was een vriend van Wil geworden.

Dat laatste doet het hem, er spelen emoties. Iloom was niet meer een onbekende krijger, maar een vriend met een naam en een karakter. Altijd wanneer Teun leest gaat hij helemaal op in het verhaal. Ook al weten we dat het goed afloopt, als het spannend wordt wordt Teun emotioneel. En als een vijand met gruweldaden op zijn geweten laat merken dat hij spijt heeft, dan heeft Teun medelijden wanneer hem iets overkomt.

Zo diep meegaan in het verhaal van een boek of film is soms heel heftig. Zeker wanneer je dit doortrekt naar het gewone leven. Maar wat is het mooi dat je in heel veel situaties ook nog de mens kunt zien. Fouten afkeuren, absoluut, maar wel de mens erachter erkennen en die een kans gunnen als het kan.

Teun zal in de loop der tijd vast beter leren relativeren en afstand nemen daar waar het moet. Maar ik hoop zeker dat hij zijn leven lang de mens achter ieder mens blijft zien.

De Grijze jager

Maart 2016

* Eerder gepubliceerd in 2014 op de website van Centrum van Jeugd en Gezin

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailby feather

Een reactie plaatsen