Ilona uit “Het oneindige verhaal.”

Maar dat is een ander verhaal… (2014)

“Dit is de eerste speelfilm die ik echt leuk vind.” Met stralende ogen vertelt Teun wat hij die middag heeft gezien. “Kunnen we die film thuis ook kijken mama? Dan kunnen we hem met z’n drieën bekijken.” Ik geniet van dit enthousiasme, want inderdaad hij vindt bijna geen enkele (kinder)speelfilm mooi.

Dit schooljaar bezoekt Teun elke vrijdagmiddag de plusklas. Tussen de middag staat er een extra lekkere boterham klaar en dan snel op de fiets. Het is 7,5 kilometer naar Oldemarkt, maar dat is niet erg. We hebben geen hekel aan fietsen en Teun vindt het daar geweldig. Je merkt dat hij alle nieuwe informatie in zich opzuigt.

Het oneindige verhaal, Micahel EndeDe film

De eerste middag keek de hele groep de film: “Het oneindige verhaal.” De film is een verfilming van een stukje uit het gelijknamige boek van Michael Ende. Ik luister toch wel met verbazing naar Teun. Deze film had hij alleen nooit uitgekeken, veel te eng. En dat blijkt ook wel, want gaandeweg de avond, komen er steeds meer scenes die best wel spannend waren. Het gezichtje betrekt steeds vaker en ik verzeker hem dat het niet verplicht is de film nog een keer te kijken. Maar na twee weken doen we het toch. Dicht tegen elkaar aangekropen zitten we in de zitzak te kijken. Teun weet van minuut tot minuut precies wat er gaat gebeuren. Als het spannend wordt draait hij zich om, kijkt hij niet en er verschijnt af en toe een traan. Heel bijzonder, maar we gaan er luchtig en begripvol mee om. We kennen ons jongetje.

Het boek

Het oneindige verhaal, Michael EndeDan beginnen we aan de vervolgopdracht. Het boek van 391 bladzijden moet gelezen worden en afgesloten met een schrijfopdracht. Het is een pittig boek, verschenen begin jaren tachtig en dus ook in die stijl geschreven. Teun wil het wel graag hebben en dus krijgt hij het van ons cadeau.

Elke avond lezen we om en om een bladzijde, zo houden we het tempo erin en blijft het lezen leuk. Het boek wordt door ons jongetje met dezelfde emoties als bij de film gelezen. Wordt het te moeilijk dan lees ik en kruipt hij dicht tegen me aan. De hoofdpersoon Bastiaan moet vaak afscheid nemen, hier wordt Teun verdrietig van. De figuren gaan een andere weg en vaak staat er dan: “Maar dat is een ander verhaal en moet een andere keer maar eens worden verteld.”

Een eigen verhaal

Het oneindige verhaal, Michael EndeEén hoofdstuk is echt dramatisch, daarin sterven er zelfs figuren. Daarna duurt het erg lang voor hij de slaap kan vatten, want Iloean, zijn lievelingsfiguur, is dood! Hij is ontroostbaar, knuffelen, praten, niets helpt. “Had de schrijver dat niet in meer harmonie op kunnen lossen?” Uiteindelijk bedenken we samen dat hij zijn schrijfopdracht kan doen over Iloean, zodat die weer tot leven wordt gewekt. Dat blijkt de oplossing te zijn. De volgende morgen maakt hij meteen een tekening van de hoofdpersoon van zijn eigen verhaal. Dan kan hij het laten rusten.

Inmiddels hebben we het boek uit en is zijn eigen verhaal bijna af: Hij maakt zelf een reis naar en in Fantasië. Maar dat is een ander verhaal en …

Wie weet wordt het ooit nog eens gepubliceerd.

 

* De tekening is met toestemming van de maker (Teun) gebruikt, op voorwaarde dat ik eerst de column voor ging lezen. Gelukkig is die ook goedgekeurd.

* Eerder gepubliceerd in 2014 op de website van Centrum van Jeugd en Gezin

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailby feather

Een reactie plaatsen